آیت شراء

ویکی شیعہ سے
نظرثانی بتاریخ 05:02, 22 فروری 2018 از Hakimi (تبادلۂ خیال | شراکتیں) («'''آیہ شِراء''' یا '''اِشْتراء''' سوره بقره کی آیت نمبر 207 کو کہا جاتا ہے۔ قرآن...» مواد پر مشتمل نیا صفحہ بنایا)
(فرق) → پرانا نسخہ | حالیہ نظرثانی (فرق) | →اگلا اعادہ (فرق)
یہاں جائیں: رہنمائی، تلاش کریں

آیہ شِراء یا اِشْتراء سوره بقره کی آیت نمبر 207 کو کہا جاتا ہے۔ قرآن مجید کی اس آیت میں ان لوگوں کی تعریف کی گئی ہے جو اللہ تعالی کی رضایت حاصل کرنے کے لئے اپنی جان کا نذرانہ پیش کرتے ہیں۔ شیعہ علماء اور اہل سنت بعض علما قائل ہیں کہ یہ آیہ امام علیؑ کی شان میں لیلة المبیت (شب ہجرت) کو نازل ہوئی۔

متن و ترجمه آیه

دویست و هفتمین آیه سوره بقره به آیه شراء یا اشتراء معروف است: سانچہ:گفت و گوسانچہ:پاک کن

نزول آیه در شأن علی(ع)

تفصیلی مضمون: لیلة المبیت

علمای شیعه[1] و بخشی از علمای اهل سنت [2] معتقدند این آیه در شأن امام علی(ع) در ماجرای لیلة المبیت نازل شده است. برخی دیگر از عالمان اهل سنت شأن نزول این آیه را افرادی غیر از علی علیه‌السلام، مانند ابوذر، صهیب بن سنان،[3] عمار یاسر و پدر و مادرش، خباب بن ارت و بلال حبشی[4] نقل کرده‌اند.

پانویس

سانچہ:پانویس۲

منابع

  • ابن الاثیر الجزری، علی بن أبی الکرم، أسد الغابة فی معرفة الصحابة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹ق.
  • ابن صباغ المالکی، علی بن محمد، الفصول المهمة في معرفة الأئمة، تحقیق سامی الغُریري، قم، دار الحدیث للطباعة و النشر، ۱۴۲۲ق.
  • حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله، المستدرک علی الصحیحین، تحقیق مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت، دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۱ق.
  • الدیار بکری، حسین بن محمد، تاریخ الخمیس، بیروت، دارصادر، بی تا.
  • فخر الرازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، الطبعة الثالثة، ۱۴۲۰ق.
  • طباطبايی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، موسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۳ق.
  • طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، تحقیق عبدالله بن عبدالمحسن بن الترکی، الجیزة، دار هجر للطباعة والنشر والتوزيع والإعلان، ۱۴۲۲ق.
سانچہ:آیات مشهور قرآن
  1. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۳ق، ج۲، ص۱۰۰.
  2. حاکم نیشابوری،المستدرک علی الصحیحین، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۵؛ ابن الاثیر الجزری، أسد الغابة، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۶۰۰-۶۰۱؛ ابن صباغ المالکی، الفصول المهمة، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۲۹۴-۲۹۵؛ الدیار بکری، تاریخ الخمیس، دارصادر، ج۱، ص۳۲۵.
  3. طبری، جامع البیان، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۵۹۱.
  4. فخر الرازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۵، ص۳۵۰.